ภาค 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 93 / 133

ประโยค - วิญญาณกรรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 214 ส่วนอาจารย์ลงพวกกล่าวว่า "ผลจิต ๑,๒,๓, หรือ ๔ ดวง (เกิดขึ้น)" ค่านี้ไม่ควรถือเอา เพราะว่าโคจรฤทธิ์ย่อมเกิดขึ้นในที่สุดต่อมาเสนะแห่งอณฺตโลมาญาณ

ในเนื้อความนี้ได้มีการพิจารณาเกี่ยวกับโคจรฤทธิ์ที่เกิดขึ้นจากผลจิตและการตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับความเชื่อในญาณต่าง ๆ ที่มีอณฺตโลมิจิต โดยได้กล่าวถึงจำนวนของจิตที่สามารถเกิดขึ้นในแต่ละญาณ รวมถึงการนำเสนอ

ประโยค - วิถีธรรมรมแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 216 การปิ๋วเวณก็เลสที่ยังเหลือหม่ไมแลง ด้วยประการดังนี้ทั้งหมด ด้วยกัน จึงเป็นปัญญานี้ ๑๔ แท่นนั้นเป็นกำหนดอย่างสูงที่สุด ด้วยว่า การปิ๋วเวณก็เลสท

บทความนี้กล่าวถึงการปิ๋วเวณและการปฏิบัติธรรมของพระสถบุคคลที่นำไปสู่ความเข้าใจเรื่องไตรลักษณ์อย่างลึกซึ้ง การเข้าใจความไม่เที่ยงและการมีสติปัญญาซึ่งช่วยให้รู้เหตุและผลของทุกข์และอนัตตา รวมถึงการพัฒนาธร

ประโยคสรุป - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 217 ย่อมเกิดขึ้นในลำดับแห่งโคตราภูมิญาณอานิสงส์อันสัมปทูตด้วยสภาวาคามิมรรคนชื่ออำภาคามิมรรคนิมรรคนและ ทุติยญาณ จบ [ดีถิมรรญาณ] ผลอิทธิฤทธิ์ในลำด

ในภาคสุดท้ายนี้ได้อธิบายถึงความเกิดขึ้นและผลของญาณในแนวทางของโคตราภูมิและผลของอิทธิฤทธิ์ที่สัมพันธ์กับพระอรหันต์ การบรรลุธรรมตามแนวทางที่กล่าวถึงนั้น สามารถช่วยให้ผู้ปฏิบัติเข้าถึงประสบการณ์ทางจิตวิญญ

อัปโหลดข้อความ OCR จากภาพ: - ประโยคต้นฉบับเป็นภาษาไทย - ข้อความเป็นแนวความคิดและคำอธิบายทางปรัชญาเกี่ยวกับอรหันต์และผลของการบรรลุธรรม ข้อความที่อ่านได้: "ประโยคสวด - วิจักษณ์ธรรมกรแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอ

เนื้อหานี้กล่าวถึงอรหันต์และผลของการบรรลุธรรม ซึ่งอธิบายเกี่ยวกับอันสัมปุตด้วยอนาคามิริรแรและความเป็นโอปปาติกะที่ไม่กลับไปสู่โลกอื่น ด้วยอำนาจปฏิสนธิ์ ผู้ปฏิบัติจะต้องปฏิบัติด้วยความระมัดระวังและเข้าถ

ประโคม - วิจารณ์ธรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 220 นิฉิตตะและปุปะตะ) และพลสมโยก (ความ ประกอบเสมอกันแห่งสมพะและวิปสานะ) ควรทราบภาชะธรรมทั้งหลายที่อธิษฐานและ ควรทราบกิจกิจมิปฐวะมักในที่นกล่าว (ว่

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงหลักการของโพธิปักขิยธรรมซึ่งประกอบด้วยสติปัฏฐาน ๔, สัมปปธาน ๔, อินทรีย์ ๕ และมรรคมีองค์ ๔ โดยเน้นถึงความสำคัญของธรรมเหล่านี้ในการเข้าถึงอริยมรรคและโพธิ ธรรมทั้ง ๑๓ นี้ถือเป็นฐานใ

ประโยคส- วิสุทธิธรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 223 [อรรถแห่งอินทรีย์และพล] ธรรมชื่อว่อินทรีย์ เพราะอรรถคือความเป็นใหญ่ได้แก่รอบ งำ (อุกกุล) ได้ เหตุอารมณ์เสียซึ่งลักษณะ (ความไม่เชื่อ) โกลิสะ

ในเนื้อหานี้ เราจะสำรวจเกี่ยวกับอรรถแห่งอินทรีย์และพล รวมถึงแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับโพชงค์และองค์สมรร ธรรมที่ช่วยให้เราเข้าใจการปฏิบัติและการพัฒนาในจิตใจ โดยเสนอลักษณะและการทำงานของอินทรีย์ ๕ และพล ๕ ร

ประโยค- วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 224 กลาที่เห็นอุกเสกที่ไม่เคยเกิด (แทนกัน) ในอัตภาพนี้ (แต่) เกิดแก่ผู้อื่น จึงคิดว่า "อุกเสกนั่นเกิดแก่ผู้อื่นที่ปฏิบัติอย่างใจ เราจึงไม่ปฏิบัติ

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติในวิสุทธิมรรค โดยอธิบายถึงความเข้าใจในปรากฏการณ์อุกเสกและสัมปปธานที่มีการพัฒนาในแต่ละขั้นตอน เพื่อสร้างสติและปัญญาอันเกิดจากการปฏิบัติธรรมให้เกิดขึ้นในชีวิต ปรากฏการณ์

ประโยค - วิชาปัญญาฯแปลเป็น - ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 225 [วิภาคโพธิปักขิยธรรมเป็น ๖ ประการ] อีกวิภาคหนึ่ง ในโพธิปักขิยธรรม ๑๓ นั้น ธรรมทั้งหมดนั้นเป็น ๖ ประการ คือ ธรรม ๖ เป็นอย่างเดียว ธรรมอัน

บทความนี้นำเสนอรายละเอียดเกี่ยวกับวิภาคโพธิปักขิยธรรมจำนวน ๑๓ และพระธรรมทั้ง ๖ ประการ โดยกล่าวถึงลักษณะและการจัดหมวดหมู่ของธรรมต่างๆ เช่น ฉันทะ จิตตะ ปิติ และอื่นๆ ซึ่งมีความสำคัญในกระบวนการเรียนรู้แล

ประโยคสที่ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 227 สงฆ์) เป็นอารมณ์ และยังมีได้ออกจากวัตถะ (ความหมุนไป) เพราะยังตัดสมุทัยอันเป็นเหตุแบ้ววัตถะไม่ขาด โดดรภูญาณ ถึงยัง มีได้ออกจากวัตถะ เพราะย

ในบทนี้พูดถึงหลักธรรมที่เกี่ยวข้องกับการตัดสมุทัยและการออกจากวัตถุ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมีพระนิพพานเป็นอารมณ์ ทำให้เกิดปัญญาที่ก้าวหน้า ผ่านการเข้าใจและการปฏิบัติต่อธรรมะ เช่น โดดรภูญาณที่สามารถแยกส่วน

ประโยค- วิจักษ์ธรรมเทปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 228 ทั้งออกจากนิพนธ์ทางปวงในภายนอกด้วย เหตุนี้ จึงได้กล่าวว่า "ปัญญาในอันหมุนกลับด้วยออกจากส่วนทั้ง ๒ เป็นญาณในบรราค" ธรรมชื่อว่าสมมังสังกับปะ โดยรรกั้

ในบทนี้ได้กล่าวถึงความหมายของญาณในบรราคซึ่งเกี่ยวข้องกับธรรมต่างๆ และสภาวะของจิตที่มีการหมุนกลับ จากธรรม่นี้ นักศึกษาสามารถเห็นความถูกต้องของวาจาและการงานได้อย่างชัดเจน เพื่อเข้าใจถึงสัจธรรมที่มีอยู่จ

ประโยคส- วิญญาณรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หมายเลข 229 ไม่ชัดลายไป (แห่งจิต) ย่อออกจากามารสังโฆษณ์ที่หยาบ จากปฏิสัมภิษณ์ที่หยาบ จากถามมานูสัยที่หยาบ จากปฏิสัมภิษณ์ที่หยาบ ... ในขณะแห่งอนามิรรธรรม ธร

เนื้อหาเกี่ยวกับวิญญาณรรมและการแปลความเข้าใจในธรรมต่างๆ โดยเฉพาะจากมุมมองของปัญญาและการเห็นทางจิต มีการพูดถึงการแยกแยะความละเอียดของอารมณ์ต่างๆ โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติธรรม มุ่งเน้นการ

ประโยคสม - วิชาอภิปรัชญาแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ ๒๓๓ สำคัญคิดเห็น ดังนี้ ว่าเถิง ว่าเป็นสุข ว่าเป็นอัตตา ว่างาม ในวัตถุ ทั้งหลายอันไม่เถิง เป็นทุกข์ เป็นอัตตา และไม่งาม ชื่อว่าวิปลาส [คำคัญ]

เนื้อหานี้พูดถึงแนวคิดในวิชาอภิปรัชญา โดยมีการอธิบายถึงคำนิยามของอัตตา ความงาม และทุกข์ ในบริบทของ สังกาลิสธรรม อันเกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิต การทำสิ่งที่ถูกต้องและไม่ถูกต้อง ซึ่งเรียกว่า อคติ ทั้งนี

ประโยค- วิถีธรรมแปล ภาค 3 ตอน 2(ตอนจบ) - หน้าที่ 234 เหตุคู่เกิดสังสารทุกข์ แม้คำว่า “โอวาท” ก็เป็นคำเรียกธรรมมีกามารคะเป็นต้นเหตุ นันแหละ เพราะธรรมว่า คำไปรับสานคือคุฟ และเพราะธรรมว่า ข้ามพักได้กก ค

การดำเนินชีวิตตามหลักธรรมในประเด็นของสังสารทุกข์ โดยมุ่งเน้นที่การเข้าใจโอวาทและอุปาทานที่เป็นพื้นฐานในการจัดการกับกิเลส เพื่อบริหารจิตและอารมณ์ของตน ไม่ให้หลงผิดไปจากธรรมชาติที่แท้จริง เนื้อหาครอบคลุ

ประโยคสรุป – วิถีธรรมพระแปล ภาค ๒ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 235 [อนุสัย] ธรรม ๑ มีความร้าเป็นต้น ที่กล่าวไว้ดังนี้ว่า “อนุสัยคือ กามารมณ์ อนุสัยคือสมานา อนุสัยคือวิญญาณ อนุสัยคือวิจารณา อนุสัยคืออาชา” ชื

ในบทนี้จะพูดถึงธรรมสำคัญ โดยเฉพาะอนุสัย ซึ่งประกอบด้วยกามารมณ์ สมานา และวิญญาณ การทำความสะอาดจิตใจ รวมถึงมลายที่เชื่อมโยงกับโลภะ โทสะ และโมหะ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงธรรม 10 ข้อที่เป็นทางแห่งทุกข์ และบทคว

ประโค้ง - วิถีธรรมวรรณะแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 237 ถันะ อุทิฺจจ อติคฺฆ อโนติบปัปปา อัณฑุตกฺตฺญาณพิงกํจํ ในมิจฺฉัตตะทั่งหลาย ธรรมเหล่านี้ คือ มิจฺฉาทิฏฺฐิ มูสวาท มิจฺฉากามมันตะ มิจฺฉาอา supp

เนื้อหาในหน้าที่ 237 นี้เน้นที่ธรรมที่เกี่ยวข้องกับมิจฉาทิฏฐิและการแปลความหมายของวาจาในสิ่งที่ไม่สนับสนุนหลักธรรมอันดี โดยเฉพาะมิจฉาทิฏธิที่ไม่ควรมองข้าม. การอภิปรายเหล่านี้ช่วยให้เรารู้เท่าทันธรรมชาต

ประโยค - วิญญาณธรรมแปล ภาค ๒ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 238 สัจจานิทาน เป็นธรรมอันปฐมภูมาพิธีกำจัด กายอันชูจะ คือพยาบาท อันติยานุภาพพิธีจำจัด กายอันชูจะออกนั่น (คืออภิญญา) เป็นธรรมอัน ฤทุญาณพิธีจำจัด อด

บทความนี้กล่าวถึงสัจจานิทานเป็นธรรมพื้นฐานในการกำจัดความรู้สึกทางกายที่ยึดติด โดยมุ่งเน้นไปที่แนวทางการทำความเข้าใจธรรมชาติของอุปาทานและกามา พร้อมแก่นสารของการพิจารณาอภิญญาและปฏิบัติทางจิตอย่างละเอียด

ประโยค - วิภวธิกรมณฺฑล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 239 กำจัด มานานุสรณ์ วิชาชาญสู่ อันอุตตะญาณพิ้งกำจัด ในมนะทั้งหลาย โทษสมะ เป็นธรรมอันติยานุพิ้งกำจัด มะ นอกนี้ (คือ โลกะ และ โมหะ) อันอุตตะญาณพิ้ง

เนื้อหาในหน้านี้เกี่ยวกับการกำจัดมานานุสรณ์และการศึกษาอุตตะญาณพิ้งกำจัด โดยระบุถึงโทษสมะและธรรมต่างๆ ที่เป็นปัจจัยในการปฏิบัติธรรม ซึ่งมีความสำคัญในการเข้าถึงญาณและการลดละความเชื่อมั่นในกิเลส ผลกระทบข

ปรโยคฺส- วิถีธรรมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 240 หรือว่าที่เป็นปัจจุบัน ตอบว่า “กี (จะพึงจาก) อย่างไร ในวันนี้ ก่อนอื่น ผิวัญฺญาณ เหล่านี้ละธรรมที่เป็นอดีตอันใด? ความพยายามก็ต้องเป็นการ ไมํผ

เนื้อหาพูดถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับกิเลสที่เกิดขึ้นในอดีต อนาคต และปัจจุบัน โดยแสดงให้เห็นว่าความพยายามในการละกิเลสนั้นหลากหลายและอาจไม่มีผลในบางครั้ง รวมถึงการเชื่อมโยงกับคำสอนในพระบาลี การทำความเข

ประโยค ๑ - วิริยะมีการแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 241 และ นัยเดียวกันนั้น กล่าว (วิจารณ์) ว่า "หากว่าอิเลส ทั้งหลายที่เป็นอนาคต ไชร ถ้ากระนั้น ก็ชื่อว่าสิ่งที่ยิ่งไม่เกิด สิ่งที่ยิ่งไม่ ผลิด ละสิ

เนื้อหานี้เผยแพร่แนวคิดเกี่ยวกับสถานภาพของกิเลสในปัจจุบันและอนาคต แม้ว่ากิเลสที่ดำรงอยู่จะสามารถมองเห็นการหยุดยั้งจากความปรารถนา โทสะ ความหลง และอื่นๆ แต่ก็มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับการตรัสรู้ธรรมที่อาจไ

ประโยค- วิซัยทัศน์การแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 243 [ภูมิลักษณ์และอุปนิสัย 4] ถามว่า “ด้วยคำว่า “กิเลสทั้งหมดหลายยังไม่เกิดเลยไม่เกิด” เป็น ต้นนั้น เป็นอันท่านแสดงอะไร ? ตอบว่า เป็นอันท่านแสด

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับกิเลสและกรรมผ่านมุมมองทางปรัชญาและการตีความ โดยอธิบายว่ากิเลสเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามภูมิลักษณะ และมีบทบาทต่อการดำเนินชีวิตของบุคคล เช่น การเกิดขึ้น การปฏิบัติ และผลจากการทำ